logo

Dan Stockholm (°1982, Thisted, Denemarken)

Titel: Geen titel

Jaartal: 2020

Materiaal: gips, klei

Afmetingen:  28 x 50 x 31 cm

Dan Stockholm is gefascineerd door plaatsen, sites en architectuur met een inherente historische betekenis. De kunstenaar beoefent een creatieve archeologie, waarbij hij veldonderzoek toepast en aan de slag gaat met uiteenlopende vondsten. Hij bestudeert zowel menselijke interventies als natuurlijke gebeurtenissen, en vertaalt ze naar kunstwerken die doen nadenken over het verleden en de toekomst. Stockholms kunstpraktijk balanceert tussen het verlangen om te onthullen en de drang om te verbergen. Dit brengt hij tot uiting door middel van een methode die hij zelf het ‘performatieve proces’ noemt. Met deze term verwijst hij naar de productie van kunstobjecten die het verhaal van hun eigen maakproces in zich meedragen. Visueel speelt de kunstenaar vooral met positieve en negatieve ruimtes, en refereert hij naar de tegenstelling tussen binnen en buiten. 

Stockholm maakte de sculptuur Geen titel na een bezoek aan de archeologische site van Göbekli Tepe in Turkije, een tempelcomplex dat 12.000 jaar geleden opgetrokken werd door jager-verzamelaars. De kunstenaar beschouwt het als een van de meest verbazingwekkende archeologische ontdekkingen van onze tijd. Het feit dat jager-verzamelaars de constructie van zo’n complexe site konden organiseren, vormt niet alleen een revolutie in ons begrip van hun cultuur, maar daagt ook de conventionele kijk op de opkomst van beschaving uit. Stockholm was vol ontzag voor het technische niveau van de structuren, de kwaliteit van de sculpturale vormen en de complexe hoog-reliëfs die deel uitmaken van Göbekli Tepe. De exacte functie van het bouwwerk blijft tot op heden het onderwerp van debat en vormt een mysterie dat mogelijk nooit volledig opgehelderd zal worden.

Toen de kunstenaar na de excursie naar Göbekli Tepe terug in zijn atelier kwam, trof hij daar een bak aan die gevuld was met een mengeling van zorgvuldig uitgekozen kleisoorten. Hij stak herhaaldelijk zijn vingers in de klei en liet het materiaal iedere stap van dit proces vastleggen. Vervolgens goot hij gips in de holtes, waardoor er een positief model ontstond van de negatieve ruimtes in de klei. De sculptuur werd voorzichtig ontmanteld uit de klei om de binnenkant gedeeltelijk bloot te leggen voor de toeschouwer. Het resultaat is een fossiel dat de interactie tussen de kunstenaar en de materie vastlegt.
 

Dit kunstwerk maakt tijdelijk deel uit van het Humanistisch Sculpturenpark van de Vrije Universiteit Brussel. Het symboliseert de waarden en filosofie van de universiteit of stelt ze in vraag. De cluster waartoe deze sculptuur behoort, werd gecureerd door Elise Eeraerts.