logo

U bent hier

Waarschuwingsbericht

Opgelet! Dit event heeft al plaatsgehad.

Cyclodextrins and liposomes in formulations with slightly water soluble pharmaca

woensdag, 28 maart, 2007 - 17:00
Campus: Brussels Health Campus
Faculteit: Medicine and Pharmacy
auditorium P. Brouwer
Chantal Holvoet
doctoraatsverdediging

Wanneer een water-onoplosbaar geneesmiddel parenteraal of oraal in ‘vloeibare toestand’ wordt toegediend, is het noodzakelijk een manier te vinden om de oplosbaarheidheid te ’verhogen’ tot de gewenste concentratie. Vaak wordt de oplosbaarheid van dergelijke geneesmiddelen verhoogd door het toevoegen van tensio-actieve stoffen, organische solventen of het gebruik van extreme pH waarden. Echter, vaak wordt bij het verdunnen van deze formulaties neerslag gevormd. Dit kan aanleiding geven tot bijwerkingen, zoals ernstige pijn, flebitis en verandering van de biologische beschikbaarheid. Daarom werden in dit doctoraatsproefschrift, een aantal gecommercialiseerde bereidingen (Taxol® (paclitaxel), Valium® (diazepam), Temesta® (lorazepam), Logastric® or Losec® (omeprazole)) geherformuleerd met behulp van cyclodextrines (CDs) of liposomen als oplosbaarheids- en stabiliteitsverhogende hulpstoffen.

Een bijkomende eigenschap van CDs is de mogelijkheid tot het bereiden van formulaties met verlengde werking. Daarom werd fentanyl, een sterk analgeticum, geïnkapsuleerd in CD-derivaten met als doel een parenterale bereiding te bekomen die een verlengde analgesie oplevert na epidurale toediening. De formulatie met de gewenste eigenschappen werd bereid en vrijgavestudies in statische en dynamische omstandigheden werden uitgevoerd.

Tevens werd de invloed van de bereidingsmethode op de complexvorming onderzocht. De complexvorming van itraconazol, een antifungaal geneesmiddel, werd onderzocht met drie CD-derivaten en twee verschillende bereidingsmethoden: de klassieke methode en de ‘dissolving method’ (oplosmethode). In de klassieke methode worden het geneesmiddel en CD samen opgelost in een waterige oplossing. In de ‘oplosmethode’ worden beide componenten eerst afzonderlijk opgelost en pas op het einde van de bereiding samengevoegd. De bereidingswijze schijnt een invloed uit te oefenen op de complexatie: met de ‘dissolving method’ werd met een zelfde hoeveelheid CD een veel hogere oplosbaarheid van itraconazol bekomen.