logo

U bent hier

Waarschuwingsbericht

Opgelet! Dit event heeft al plaatsgehad.

Que faire Camarade Louis ? Een kunstenaar tussen atelier en partijlokaal: Louis Deltour (1927-1998) en zijn Koude Oorlog

maandag, 14 juni, 2010 - 15:00
Campus: Brussels Humanities, Sciences & Engineering campus
Faculteit: Arts and Philosophy
D
0.05
Benny Madalijns
doctoraatsverdediging

In deze eerder roodgekleurde ‐ maar voor een bontgekleurd publiek geschreven ‐ doctorale
verhandeling tracht Benny Madalijns de nadrukkelijke politieke denkbeelden van de eerder
onbekende Waalse communistische kunstenaar Louis Deltour en zijn artistieke voorstelling
hiervan naast de werkelijkheid van zowat de heetste jaren van de 20ste eeuw in gans Oost en
West Europa te zetten: de periode van de Koude Oorlog. Dat was niet vanzelfsprekend,
omdat de kunstenaar ‐ wars van elke vorm van commercie (met een welomschreven afkeer
voor de hedendaagse kunsthandel, die conform de kapitalistische marktvisie, in zijn
wereldbeeld uitsluitend op winst uitmaken was) ‐ nooit echt ontdekt werd door ‐ vaak
zelfbenoemde ‐ talentenscouts.

Er is tot nu toe hoegenaamd niets over hem gepubliceerd, in tegenstelling tot zijn
spitsbroeders van het eerste uur. Dat komt mede omdat hij zich als doorwinterde
communist liefst afzijdig hield van het egocentrische spektakel, zich te profileren in naam
van het eigenbelang. Ook voelde hij zich blijkbaar het best als hij zich wat teruggetrokken ‐ in
de spreekwoordelijke schaduw van de grote kerselaar in zijn tuin ‐ artistiek kon uitleven.
Bovendien heeft hij zijn eigenzinnige ideeën over ‘kunst en maatschappij’ nooit zelf in een
systematisch kader willen gieten, terwijl zijn aanvankelijke kompanen Edmond Dubrunfaut
en Roger Somville dat wel deden.

Daarenboven is de studie een aanzet om het vrijwel onbestaande verhaal te vertellen van
links geëngageerde kunstenaars die een alternatieve bijdrage leverden aan het
kunstgebeuren in België in die periode. Politiek‐maatschappelijke invloeden op beeldende
kunst worden in de Belgische kunstgeschiedenis, wat deze periode betreft, nog te vaak
overschaduwd door de ultieme triomf van het abstract expressionisme als universele taal
van een zogenaamd eenduidige Vrije Westerse Wereld en als de uiteindelijke synthese van
de Europese avant‐gardes.