logo

U bent hier

Waarschuwingsbericht

Opgelet! Dit event heeft al plaatsgehad.

Gender mainstreaming en vakbonden. Hindernissen en hefbomen voor een syndicaal gelijkekansenbeleid

vrijdag, 23 september, 2011 - 17:00
Campus: Brussels Humanities, Sciences & Engineering campus
Faculteit: Social Sciences and Solvay Business School
D
2.01
Saskia Ravesloot
doctoraatsverdediging

De persisterende genderdiscriminaties op de Belgische arbeidsmarkt hebben de christelijke
(ACV/CSC), de socialistische (ABVV/FGTB) en de liberale (ACLVB/CGSLB) representatieve
syndicale organisaties ertoe aangezet het Charter Gendermainstreaming te ondertekenen op 23
september 2004.

Zeven jaar na datum maken we de balans op van hun voornemens om hun beleid, hun structuren
en hun werking bij te sturen. Welke vorderingen hebben zij geboekt, ondanks de ondervertegenwoordiging
van vrouwen in de reguliere structuren?

Op basis van een enquête bij 1.375 vakbondsleden en 25 interviews met voorzitters,
verantwoordelijken en genderdeskundigen van vakbonden uit de metaal-, de distributie- en de
openbare sector, is aangetoond dat gendermainstreaming een ‘trigger’ is om de gendergelijkheid
onder de aandacht te brengen, maar dat het de bestaande bevoegdheidsverdeling tussen reguliere
organen en vrouwenstructuren niet uit evenwicht heeft gebracht. Vrouwen worden enerzijds als
individu aangemoedigd om deel te nemen aan de besluitvorming en krijgen anderzijds de
mogelijk om collectief hun belangen te behartigen. Vakbonden volgen daarbij zowel de ‘short’
als de ‘long agenda’ (Cockburn, 1989). Het rollenpatroon en de syndicale cultuur blijven echter
de vakbondsparticipatie van vrouwen hinderen.

Het onderzoek besluit onder meer dat vakbonden hun werking nog dienen bij te sturen opdat
vrouwen zich meer syndicaal zouden inzetten om de gendergelijkheid te bevorderen. De rol van
mannen als ‘dragers van verandering’ mag daarbij evenwel niet worden onderschat en wint zelfs
aan belang

Bijlage: 
PDF icon Ravesloot_a.pdf