logo

Leyla Aydoslu (°1987, Gent)

Titel: 2020 VII

Jaartal: 2020

Materiaal: polyurethaan, acrylic one, betonijzer, kippengaas, plasticfolie

Afmetingen: 300 x ⌀ 50 cm 

Foto © 2021 – Jean Cosyn

Leyla Aydoslu creëert driedimensionale sculpturen waarbij ze met een kritische blik op zoek gaat naar de raakvlakken tussen de schilderkunst, het sculpturale medium en de architecturale context. Haar constructies bestaan doorgaans uit gevonden en gebruikte materialen, opgebouwd met aandacht voor vorm en volume. Aydoslu’s sculpturen zijn het resultaat van een gevoelsmatige werkwijze waarin de lichamelijke beleving van het creatieproces centraal staat. Al zoekend naar manieren om de verschillende elementen met elkaar te verbinden, ontstaat er een sculpturale spanningsboog. De lichamelijke limieten van de kunstenares bepalen dan ook hoe ver ze kan gaan in het bewerken van de materialen en hebben onvermijdelijk een invloed op de manier waarop de werken er uiteindelijk uit gaan zien. Het spel tussen de mal en het afgietsel, verwijzend naar negatieve en positieve ruimte, keert bovendien veelvuldig terug in haar oeuvre.

Aydoslu kreeg al vaker de gelegenheid om sculpturale structuren te creëren in relatie tot de architecturale omgeving waarvoor ze bestemd waren. Hoe tijdelijk of vergankelijk haar artistieke interventies ook mogen zijn, de kunstenares is zich steeds bewust van het momentum dat ze kan toedragen aan de publieke ruimte. Ook de sculptuur 2020 VII kwam tot stand vanuit een gelijkaardige opzet. De kunstenares liet zich voornamelijk inspireren door de brutalistische gebouwen op de VUB-campus die de locatie van haar sculptuur omringen. Het resultaat hiervan is een kunstwerk dat zich niet beperkt tot zijn afzonderlijke vorm, maar dat inherent in relatie staat tot de omgeving.

Met zijn monumentale afmetingen trekt het kunstwerk 2020 VII  al van ver de blik van de toeschouwer aan en doet het denken aan een totempaal. Binnen verschillende culturen wereldwijd, zoals bepaalde indianenstammen aan de Noordwestkust van Amerika, draagt de totempaal als heiligdom al van oudsher de functie van een familie-teken. De aanwezigheid van een totempaal op de universiteitscampus is dan ook erg symbolisch. Studenten slaan gedurende enkele jaren hun kamp op aan de universiteit om er te studeren en te leven. Samen vormen ze er een tijdelijke clan met hun studie- en leeftijdsgenoten, goed voor herinneringen die het hele leven meegedragen worden.
 

Dit kunstwerk maakt tijdelijk deel uit van het Humanistisch Sculpturenpark van de Vrije Universiteit Brussel. Het symboliseert de waarden en filosofie van de universiteit of stelt ze in vraag. De cluster waartoe deze sculptuur behoort, werd gecureerd door Leyla Aydoslu.