logo

U bent hier

Alle VUB-eredoctoraten dit jaar naar vrouwen

Eredoctoraten VUB 2013 allemaal vrouwen

Rector Paul De Knop over de beslissing van de VUB om de eredoctoraten dit jaar aan vrouwen uit te reiken: “Het zijn vijf uitmuntende toppers – vier uit de academische wereld en één uit de sport – die allemaal het allerhoogste niveau in hun vakgebied hebben bereikt, en vrouw zijn.” De Vrije Universiteit Brussel streeft naar een betere verdeling tussen man en vrouw in de academische wereld, en voert een actief genderbeleid. “Niet alleen nu, maar ook in de toekomst gaan we daar op inzetten. Zo zal er een evenwichtige verhouding komen tussen man en vrouw bij de toekomstige kandidaten voor de eredoctoraten.”

Prof. Cecilia Jarlskog (Lund University, Zweden)

Cecilia Jarlskog is een Zweedse natuurkundig theoretica die voornamelijk werkt aan de elementaire deeltjesfysica. Jarlskog promoveerde in 1970 in de theoretische deeltjesfysica en werkte tot 1972 voor het CERN. In 1976 werd zij professor in Bergen (Noorwegen), vanaf 1985 bekleedde zij dat ambt aan de Universiteit Stockholm (Zweden) en sinds 1994 is zij prof aan de Lund University. Sinds 1984 is zij lid van de Zweedse Academie der Wetenschappen en vanaf 1997 van de Noorse Academie. Van 1989 tot 2000 was zij een van de vijf leden van het Zweedse Nobelprijscomité voor Natuurkunde en sinds 1996 zetelt zij in de Board of Trustees van de Nobelstichting. Van 1998 tot 2004 was zij voor het CERN verantwoordelijk voor het contact met de deelnemende landen. Daarnaast is ze nog voorzitster van de raad van bestuur van het Noorse Instituut voor Theoretische Fysica en voorzitster van de International Union of Pure and Apllied Physics.

Prof. Londa Schiebinger (Stanford University, Verenigde staten)

 Londa Schiebinger is een wetenschapshistorica gespecialiseerd in het onderzoek naar de relatie tussen gender en wetenschap. Ze bekleedt aanzienlijke academische functies: ze is John L. Hinds Professor of History of Science, en Barbara D. Finberg Director of the Michelle R. Clayman Institute for Gender Research at Stanford University. Ze behaalde haar bachelor Engels in 1974 aan de University of Nebraska en haar master Geschiedenis aan de Harvard University in 1977, waar zij ook in 1984 promoveerde. In haar wetenschappelijk werk heeft ze aangetoond hoe gender-analyse, toegepast op wetenschap en technologie, nieuwe mogelijkheden creëert voor toekomstig onderzoek. Het wereldwijde belang van haar werk wordt geïllustreerd door de rol die zij heeft gespeeld in het stimuleren van onderzoek naar de aard van wetenschap vanuit het perspectief van gender. Haar werk leidde onder andere tot VN-resoluties Gender, Science and Technologie in maart 2011.

Prof. Carol Gilligan (New York University, Verenigde Staten)

Carol Gilligan is professor aan de universiteit van Harvard. In 1982 schreef ze In a different voice. Psychological Theory and Women's Development. Haar boek geeft kritiek op haar vroegere leermeester Lawrence Kohlberg, maar ook op Jean Piaget en Sigmund Freud. Zij zouden vrouwen psychologisch als een donker continent beschouwen en zogezegd een minder ontwikkelde moraal toeschrijven dan mannen. Gilligan concludeerde dat vrouwen en mannen inderdaad meestal op een andere manier redeneren, waarbij vrouwen meer aandacht besteden aan het behouden van relaties (zorgethiek) en mannen eerder redeneren op basis van een soort rechtvaardigheidsethiek. Zij heeft baanbrekend en invloedrijk onderzoek naar gender verricht. Zij ontving al vele wetenschappelijke prijzen.

Aanklaagster Fatou Bensouda (Internationaal Strafhof) 

Fatou Bom Bensouda is een Gambiaans juriste en voormalig politica. Ze was minister van Justitie van Gambia en is sinds 15 juni 2012 aanklaagster bij het Internationaal Strafhof. Sinds september 2004 was ze daar al plaatsvervangend aanklaagster. Bensouda heeft verschillende prijzen en onderscheidingen gekregen voor haar juridische werk, met als belangrijkste (in 2009) de Internationale Juristenprijs van de Internationale Commissie van Juristen. Het tijdschrift Jeune Afrique plaatste haar in 2010 als vierde op een lijst van meest invloedrijke Afrikanen. Zij wordt beschouwd als een leidinggevende stem om regeringen aan te zetten tot rechtvaardigheid, vooral in Afrika. Haar inspanningen om gender-crimes te bestrijden en om misdaden tegen kinderen te vervolgen, maakt van Fatou Bensouda een buitengewoon rolmodel.

Tenniskampioene Kim Clijsters (België)

Kim Antonie Lode Clijsters is een wereldberoemde, Belgische (voormalige) toptennisster. Ze was de eerste Belgische speelster die de finale van een Grand Slam haalde, ze won in totaal 4 keer een Grand Slam en behaalde 41 eindoverwinningen in WTA‐ toernooien zowel in enkel als dubbelspel. Ze stond in totaal 20 weken op nummer 1 van de wereldranglijst. Toen ze in 2011 op nummer 1 stond was ze de eerste moeder ooit die het tot nummer één van het vrouwentennis schopte. Voor haar sportieve carrière kreeg Kim Clijsters heel wat onderscheidingen waaronder 8 keer Belgisch Sportvrouw van het jaar, Belgische Sportpersoonlijkheid van het Jaar (2003) en het Grootkruis in de Kroonorde. Met het eredoctoraat wordt waardering uitgedrukt voor de rol die Kim Clijsters als ambassadrice voor de sport vervulde en voor de manier waarop ze een topsportcarrière heeft gecombineerd met een gezin. Zij is een voorbeeld voor vele talentvolle vrouwen die gedwongen zijn om te kiezen tussen werk en gezin. Ook is ze maatschappelijk geëngageerd; ze zet zich volop op in voor SOS-Kinderdorpen. Met haar innemende persoonlijkheid is ze uitgegroeid tot één van de grootste sportambassadeurs die ons land ooit heeft gehad. Het eredoctoraat voor Kim Clijsters is mede in het kader van 25 jaar Topsport en Studie aan de Vrije Universiteit Brussel.