logo

U bent hier

Klimaat redden door oceanen te bemesten

Professor Willy Baeyens (VUB) houdt op dinsdag 20 oktober persconferentie over SeaExplorer

 Locatie: U-Residence (Campus Etterbeek), Generaal Jacqueslaan 271, 1050 Elsene
 Aanvangstijd: Onthaal vanaf 10h15 
 Programma: 10h45 Toespraak Rector Prof. P. De Knop
11h Persconferentie Prof. W. Baeyens
 
Professor Willy Baeyens van de Vrije Universiteit Brussel wil de oceaan gaan bemesten om het klimaat te redden. Die bemesting stimuleert namelijk de planktongroei, waardoor er meer CO2 uit de lucht wordt geabsorbeerd. En CO2 is de grote boosdoener van de klimaatopwarming. Professor Baeyens gaat hier onderzoek naar doen met de oceaanrobot SeaExplorer.
 
Er zijn grosso modo twee manieren om de CO2 in de atmosfeer te verminderen. Of je legt de productie aan banden, of je absorbeert het. Voor dat laatste is het plankton in onze oceanen uitermate geschikt. Alleen: uit onderzoek blijkt dat het lang niet overal in de oceanen even overvloedig aanwezig is. Hoe zorg je ervoor dat het in hoeveelheid toeneemt? Het antwoord is bemesting met stoffen die het plankton nodig heeft. Om te weten welke stoffen waar nodig zijn, is echter onderzoek nodig. Daarvoor wil de VUB een oceaanrobot aankopen en uitrusten met speciale, binnenshuis ontwikkelde sensoren. 
 
Redder in nood
De VUB ontwikkelde speciale sensoren die aan de SeaExplorer bevestigd kunnen worden: het zijn de enige sensoren voor dit toestel die alle stoffen in oceanen kunnen opmeten.
 
 
 
Wetenschappelijke achtergrond
Hoe absorberen oceanen CO2?
 
Oceanen en meer bepaald het mariene plankton, spelen een gigantische rol in het absorberen van CO2. De VUB voert al sinds de jaren ‘70 van vorige eeuw onderzoek uit op alle oceanen. Uit dat onderzoek blijkt dat bepaalde gebieden over hoge concentraties aan plankton beschikken en andere door omstandigheden over heel weinig.
De oceanen kunnen bijgevolg ingedeeld worden in gebieden met een hoge, normale of kleine productiviteit. Die laatste zijn te vergelijken met de woestijnen op het land.
De biomassa van de planten in de oceaan (= fytoplankton) is 0,5% van die op het land maar hun CO2-opname is 45% van alle planten op de aardbol. Plankton speelt dus een cruciale rol in het absorberen en verwerken van CO2 uit de atmosfeer.
De CO2- opname door het marien fytoplankton is meer dan 10 maal die van de gehele uitstoot door de EU en het dubbel van de uitstoot op wereldvlak, maar slechts een kwart daarvan zinkt naar de diepere oceaan en de rest keert binnen het jaar terug naar de atmosfeer. We zouden dus die CO2-opname door het fytoplankton moeten kunnen verhogen en dat zou kunnen, alleen ontbreekt ons daarvoor de nodige kennis.
 
Natuur en wetenschap
Plankton kan alleen maar leven in gebieden die voorzien zijn van ‘noodzakelijke voedingsstoffen’. Door allerhande milieuomstandigheden missen grote gebieden in de oceanen sommige van die voedingsstoffen waardoor de planktongroei en dus ook de CO2-opname, er beperkt is. Door deze plaatsen in de oceanen te voorzien van de ontbrekende stoffen, men noemt dit ook fertilisatie, kan plankton in die gebieden veel meer groeien en dus ook CO2 opnemen. 
Tot nu toe is men er niet in geslaagd om in gebieden waar voldoende stikstof en fosfor aanwezig zijn (dit zijn hoofdvoedingselementen), de ontbrekende voedingsstoffen in kaart te brengen. Dit komt omdat de concentraties van die voedingselementen te laag zijn om ze met de bestaande instrumenten te kunnen meten.
Een belangrijke stap is echter gezet: de VUB heeft een autonoom instrument ontwikkeld, tesamen met de SeaExplorer producent ALSEAMAR, dat in staat is om de ontbrekende voedingsstoffen in stikstof en fosforrijke oceaangebieden te meten. Dit toestel zal op de persconferentie worden tentoongesteld en zijn werking besproken. 
Eens we te weten zijn gekomen welke stoffen en hoeveel, we moeten toevoegen aan het oceaanwater om plankton te laten gedijen, kunnen we tevens de CO2 concentraties in de atmosfeer doen dalen. Ook die verdere stappen zullen tijdens de persconferentie aan bod komen. 
 
 
Prof Willy Baeyens
Doctor in de Scheikunde Willy Baeyens behaalde in 1977 zijn diploma aan de VUB. Sinds de jaren ‘70 van vorige eeuw bouwde prof. Baeyens een grote expertise op in marien onderzoek.
Zijn loopbaan begon met de deelname aan het ‘Project Noordzee’ van 1970 tot 1975, een interdisciplinair marien project dat door de Belgische overheid werd georganiseerd. Hij bestudeerde het gedrag van nutriënten en polluenten en de relatie tussen voedingstoffen en planktongroei.
Na een verblijf van enkele jaren bij het Mathematisch Model van de Noordzee waar hij wiskundige modellen van het marien ecosysteem ontwikkelde, keerde hij terug naar de VUB. Hier legde hij zich meer toe op het analyseren van zeer lage hoeveelheden sporemetalen in het mariene milieu. Bepaalde van deze sporemetalen zijn voedingstoffen voor het plankton. Voor deze studies van sporemetalen nam prof. Baeyens deel aan campagnes in de Zuidelijke, de Stille en de Atlantische Oceaan.
Daarnaast heeft prof. Baeyens eveneens onderzoek gedaan in het Tanganyikameer, het Baikalmeer enz
 
Meer info
VUB Departement van Analytische, Milieu en GeoChemie (AMGC)
Willy Baeyens, 02 629 36 02, wbaeyens@vub.ac.be 
Karen Goeyens, 02 629 32 64, kgoeyens@vub.ac.be 
 

Perscontacten

Contacteer de perscontacten van de VUB

Mocht u er niet in slagen de gewenste contactpersoon te vinden, dan kunt u altijd contact opnemen met de persrelaties:
+(32) 473/96 41 37 
sicco.wittermans@vub.ac.be