Filip loopt Dodentocht voor goed doel

Gefeliciteerd met het volbrengen van de Dodentocht! Hoe kijk je terug op deze 100 kilometer?
 

Ik kijk altijd zeer vreugdevol terug op mijn ultras, en zeker nu ik er een doel heb aan kunnen koppelen. Ik ben enorm diep gegaan, en probeerde er alles uit te halen aangezien het warme weer toch zijn tol eiste. Meeste mensen lopen zo’n afstanden ook niet graag alleen maar ik hou ervan om in mezelf terug te keren. Ik heb er dan ook bewust voor gekozen om gedurende de hele loop geen muziek te luisteren om alles in me op te kunnen nemen. Dus het is me weer een ervaring rijker! 

Als kinesist en ultraloper weet je veel over fysieke belastbaarheid. Heb je onderweg je eigen kennis als kinesist moeten toepassen (bijvoorbeeld bij pijntjes of herstel)?
 

Als toekomstig kinesist (begin dit jaar aan mijn 2e master) heb ik op dat vlak waarschijnlijk wel een voordeel, zowel tijdens het lopen als in de voorbereidingen, ik kan hierbij altijd terugvallen op mijn eigen kennis die ik opdeed tijdens mijn opleiding. Zo weet ik ook perfect hoe ik mijn voeten moet tapen of behandelen in gevallen van problemen zoals blaren of verstuiking. Tijdens mijn herstel doel ik vooral op ‘active recovery’ iets wat tijdens de lessen wel eens aan bod kwam en toevallig voor mij ook echt wel de beste oplossing is om van al mijn kwaaltjes na zo een tocht af te geraken.

Mij vind je de dag na zo een ultra dan ook direct terug op de fiets om de benen zo snel mogelijk los te rijden! Maar wonder boven wonder (en misschien wel een heel klein beetje door het kwaliteitsvolle materiaal dat ik dit jaar gebruikte en zeker goed heb uitgetest) kwam ik deze dodentocht zonder blaren over de streep en heb ik bijzonder weinig pijntjes gehad in de dagen na de loop.

Tijdens je masterproef kwam je voor het eerst in aanraking met exoskeletten. Wat maakte tijdens dat onderzoek zoveel indruk op je dat je besloot er 100 km voor te gaan lopen?

Aangezien het idee van exoskeletten in onze maatschappij en naar de buitenwereld toe nog iets redelijk nieuws is, zie ik in deze technologie écht een toekomst! En omdat ik er dan ook zelf in geloof dat het ooit bij kan dragen aan dagdagelijkse revalidatie en het ondersteunen van ouderen, wou ik er toch wel mijn steentje aan kunnen bijdragen. En langs de andere kant ben ik ook gewoon helemaal in de ban van exoskeletten, ik vind het een stukje zotte technologie!

Wat betekent het voor jou om te weten dat elke stap die je hebt gezet direct bijdraagt aan meer autonomie en vrijheid voor ouderen?

Ik werk doorheen de zomer zelf nog als student in een rusthuis en kom redelijk vaak in contact met ouderen, en dat doet iets met mij! Ik heb het er op dat vlak dan ook moeilijk mee om toe te kijken hoe ouderen aftakelen en moeilijker zichzelf kunnen begeven van her naar der… en met het idee dat het inzamelen van geld een bijdrage kan zijn naar technologieën die in de toekomst dergelijke zaken kunnen vermijden maakt mij dat enorm blij!

Jouw actie laat zien dat je al snel impact kunt maken. Wat zou je zeggen tegen anderen die twijfelen om zelf een actiepagina op te zetten voor een wetenschappelijk doel?
 

Gewoon doen! Je hebt niets te verliezen, en elke bijdrage telt… al is die klein of enorm groot! Het idee achter je intentie telt. En langs de andere kant is het gewoon ook een enorm leuke ervaring!