Op 30 april vormden de trappen van het Learning and Innovation Center (LIC) op de campus van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) het decor voor de achtste editie van Students’ Speakers Corner. Tussen het groen en de open architectuur kreeg de plek de allure van een modern amfitheater: een atrium waar stemmen weerklonken en het publiek zich spontaan verzamelde.
Het initiatief van de Universitaire Associatie Brussel, in samenwerking met de VUB, Erasmushogeschool Brussel en PACT, bracht opnieuw Brusselse studenten samen rond één eenvoudig maar krachtig concept: een vrij podium, vijf minuten spreektijd, en een publiek dat kiest om te blijven luisteren. Voor het eerst vond het plaats als een op zichzelf staand initiatief, los van Difference Day, de jaarlijkse dag rond persvrijheid en vrije meningsuiting.
Voor studente Nouhaila was het een kans om een groeiend gebrek aan empathie te benoemen. “Onze stem is het krachtigste instrument dat we hebben, maar we gebruiken het te weinig” zegt ze. Met haar speech wil ze mensen opnieuw laten stilstaan bij hoe we met elkaar omgaan.
“We hebben een krachtige stem, maar gebruiken die te weinig”
Ook studente Saskia vertrekt vanuit een persoonlijke ervaring. Ze focust op het doorbreken van hokjesdenken, iets waar ze zelf tegenaan liep. Studenten worden te vaak beoordeeld op labels in plaats van op hun talent of doorzettingsvermogen. Door dat mechanisme zichtbaar te maken, wil ze ruimte creëren voor nuance en verbinding.
Die persoonlijke insteek liep als een rode draad doorheen de middag. De speeches vertrokken vanuit individuele verhalen, maar raakten aan bredere maatschappelijke vragen: over journalistiek en de rol van media, over migratie en menselijkheid, over veiligheid, mentale gezondheid, technologie en onderwijs.
Wat opviel, was niet alleen wat er gezegd werd, maar ook hoe er geluisterd werd. In een open ruimte, zonder verplicht publiek, bleven studenten en voorbijgangers staan. Soms stil, soms zichtbaar geraakt. Dat maakt Students’ Speakers Corner tot wat het is: een plek waar studenten hun stem laten horen, midden op de campus.
Enkele speeches uitgelicht
“Empathy Is still within us” – Nouhaila Kheninech (VUB)
Nouhaila waarschuwt voor een groeiend gebrek aan empathie in een wereld vol prikkels. Haar boodschap is eenvoudig: empathie is er nog, maar we moeten er bewust voor kiezen om ze te tonen.
“Our similarities matter most” – Saskia Loomans (VUB)
Saskia doorbreekt hokjesdenken en pleit voor nuance. Niet labels, maar gelijkenissen moeten centraal staan als antwoord op polarisatie.
“We hebben minder nieuws nodig. En meer journalistiek” - Timo Van Geemen (EhB)
Met het beeld van een brandalarm dat blijft afgaan, beschrijft Timo hoe de constante nieuwsstroom mensen uitput. Zijn pleidooi richt zich op een journalistiek die vertraagt en opnieuw context centraal stelt.
“Wanneer zijn we gestopt met mensen als mensen te zien?” - Morgane Louise (VUB)
Vertrekkend vanuit het verhaal van haar vader plaatst Morgane migratie opnieuw in een menselijk perspectief. Haar speech confronteert met de afstand tussen beleid en individuele levens.
“Mijn lichaam, mijn keuze. Ook als het bedekt is” - Eliz Cicek (VUB)
Eliz vertrekt vanuit haar beslissing om een hoofddoek te dragen en de gevolgen die daarop volgden. Ze legt bloot hoe snel vrijheid voorwaardelijk wordt gemaakt, en herclaimt die als iets wat niet afhangt van het comfort van anderen.
“Laten we een vredesmentaliteit creëren” - Melvin Lanssiers (EhB)
Melvin waarschuwt voor een groeiende focus op militarisering en pleit voor een alternatief dat vertrekt vanuit vrede als maatschappelijk uitgangspunt.
Over de plaats van filosofie in het onderwijs - Jan Omar Maegherman (VUB)
Jan bekijkt kritisch hoe economische logica steeds meer bepaalt wat als waardevol onderwijs wordt gezien.
Over straatintimidatie als dagelijkse realiteit - Lee Bostoen (EhB)
Met concrete voorbeelden maakt Lee duidelijk hoe alledaags en structureel grensoverschrijdend gedrag is.
“Wij eisen het recht om te wortelen” – Lara Al Sawlha (EhB)
Lara stelt vragen bij het idee van “teruggaan” en pleit voor het recht om hier te wortelen. Met haar persoonlijke geschiedenis en herkenbare voorbeelden toont ze hoe mensen nog steeds als tijdelijk worden gezien.
Dit zijn slechts negen van de veertien studenten die op 30 april hun stem lieten horen. Bekijk alle video's op YouTube.
