Rust zacht, Jan.
Met immense droefheid neemt de VUB-gemeenschap afscheid van prof. dr. Jan Loisen. Op 6 maart 2023 stierf Jan aan een hartstilstand en laat hierbij zijn echtgenote, prof. Karen Donders, en zijn twee kinderen achter. We zijn diep getroffen door het plotse overlijden van Jan, die een grote indruk op ons allen naliet. We koesteren alle mooie herinneringen en leven sterk mee met de familie, vrienden en kennissen.
Jan kwam in 2001 bij de afdeling Communicatiewetenschappen als onderwijsassistent. Hij was een zeer enthousiaste en warme collega met een hart voor zijn studenten. Na zijn doctoraat in 2009 over het Audiovisueel Beleid van de WTO, onder begeleiding van Caroline Pauwels, werd hij in 2011 professor aan de vakgroep. Jan was een toegewijde, loyale en gewaardeerde collega met een focus op curriculumontwerp, onderwijs en onderzoek. Met een passie voor onderzoek naar communicatietheorie, Europees en internationaal audiovisueel beleid droeg Jan bij tot het wetenschappelijk veld. Hij begeleidde meerdere doctoraten in deze onderwerpen. Zeer toegewijd in zijn onderwijs heeft hij duizenden studenten wegwijs gemaakt in communicatiestudies via zijn vak Inleiding tot de Communicatiewetenschappen.
Jan was de drijvende kracht van de Erasmus Mundus Master Digital Communication Leadership in samenwerking met Paris-Lodron University of Salzburg, Aalborg University en Wageningen University. Hij heeft de vakgroep met groot succes door meerdere visitatie- en evaluatieprocedures geloodst. Zonder enige twijfel heeft Jan bijgedragen aan het DNA van de vakgroep Communicatiewetenschappen.
Laat hier een rouwberichtje, of een mooie herinnering aan Jan achter.
Bloemen, noch kransen. Liever een gift aan het Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten: BE51 0013 6779 3562 (Vrije Universiteit Brussel, ‘GIFT FO7’).
Jan had een ongelofelijk groot hart, voor zijn studenten, voor zijn collega's. Het is dieptriest en tragisch dat net dat grote hart hem nu in de steek heeft gelaten.
De vele en ontroerende getuigenissen van studenten bewijzen wat wie het moest weten ook wist: Jan was een uitzonderlijk en begenadigd lesgever en mentor. Jan koos er bewust voor om de grote introductievakken te doceren, omdat hij zijn liefde voor het vak wou doorgeven en studenten begeesteren. Dat deed hij al die jaren op formidabele wijze.
Jan was een ploegspeler, eerst en vooral. Hij stak zich nooit weg, nam zijn verantwoordelijkheid en klaarde de noodzakelijke klussen, waaraan anderen wel eens probeerden aan te ontsnappen. Ik denk dat ze in de vak- en onderzoeksgroep pas nu hij er niet meer, is tenvolle zullen beseffen hou cruciaal hij was.
Jan was bovenal een door en door goed mens. Een fantastische echtgenoot en vader. Het was zo hartverwarmend hem bezig te zien met Lynn en Mats. De wijze waarop hij en Karen elkaar lief hadden en elkaar sterker maakten, zie je niet gauw.
Men zegt wel eens: het zijn altijd de besten die eerst moeten gaan. In dit geval is dat ook zo.
Verdomme toch, Jan. Het is oneerlijk.