
Het rectoraatsgebouw van de Vrije Universiteit Brussel, ontworpen door Renaat Braem (1910â2001), is een van de meest markante gebouwen van de hoofdstad. Sinds de oplevering in 1976 spreekt het tot de verbeelding door zijn elliptische vorm, monumentale muurschilderingen en symboliek. Op 12 december 2024 werd het gebouw na een grondige renovatie officieel heropend. Wat betekende het toen, hoe wordt het vandaag ervaren en welke toekomst ligt er in het verschiet?
Ontdek het vernieuwde Braemgebouw. Kom op 23 september 2025 naar de academische opening.

Rik Röttger
Beginjaren vol visie
Rik Röttger (CAVA, archiefbeheerder)
âHet Braemgebouw was een van de eerste gebouwen op de VUB-campus. Braem wilde van meet af aan een prestigieus project, met een diepere boodschap en een opvallende vorm. Oorspronkelijk stelde hij drie cirkels en een vijver voor, maar dat werd om budgettaire redenen gereduceerd tot een ellips. Wat weinigen weten: tot diep in de jaren â80 schilderde Braem zelf, samen met zijn vrouw en een buitenlandse muralist, 500 meter muurschilderingen. Hij ontwierp het interieur als één open landschapsruimte â iets te modern voor die tijd, want al snel kwamen er muren en kleine kantoren."
Maar het Braemgebouw was niet alleen een plek van bestuur en symboliek. Het groeide ook uit tot decor van studentenprotest. In de jaren â70 en â90 werd het rectoraatsgebouw meermaals bezet door studenten die zich verzetten tegen verhogingen van het inschrijvingsgeld. De actie âNeen aan de 10.000!â (1978â79) staat nog steeds in het collectieve geheugen gegrift. Studenten legden er toen het leven in het hart van de universiteit stil, om duidelijk te maken dat onderwijs toegankelijk moest blijven. In de inkomhal en gangen, tussen Braems muurschilderingen, werd gedebatteerd, geslapen en actie gevoerd. Het gebouw werd zo niet alleen een tempel van wetenschap, maar ook een strijdtoneel waar de vrijzinnige geest van de VUB luid en zichtbaar vorm kreeg.

Bezetting inkomhal van het Braemgebouw door studenten tegen de verhoging van het inschrijvingsgeld in 1994 (fotografie door Egwin Gonthier, CAVA)

Charlotte Nys
Charlotte Nys (ingenieur-architect, alumna VUB)
âHet Braemgebouw is de belichaming van Braems wereldvisie. Hij wilde dat iedereen die er rondwandelt bijleert over de werking van de wereld en er zelf aan kan sleutelen. Zijn ellipsvorm, muurschilderingen en luifel tonen hoe hij evolueerde van rationele modernistische architectuur naar een organische, geĂŻnspireerd door natuurlijke vormen. Hij noemde het zelf een âtempel der wetenschapâ, een perfecte uitdrukking van de VUB. Braem geloofde dat architectuur de maatschappij kon verbeteren en levenskwaliteit verhogen. Dit gebouw is daar een tastbaar bewijs van: een instrument voor sociale verandering dat nog steeds inspireert. In BelgiĂ« is het een mijlpaal in de architectuurgeschiedenis. Internationaal brak Braem minder door omdat hij sterk verbonden bleef met de lokale context, maar precies dat maakt dit gebouw zo bijzonder. Het is een monument van sociaal engagement en durf, dat aantoont hoe architectuur bijdraagt aan cohesie en geluk.â
Tony Tillez (VUBâer van het eerste uur)
âAl voor de bouw herinner ik me de verschillende ontwerpen, zelfs één met paddenstoelen. Uiteindelijk werd gekozen voor dit ellipsvormige landschapskantoor, al kwamen er snel aparte kantoren. Er ontstond zelfs een anekdotisch systeem: hoe hoger je functie, hoe meer âvensterkesâ je bureau had. Oorspronkelijk voorzag Braem op de eerste verdieping een receptieruimte met prachtig betegelde vloer, maar ook die verdween voor kantoren. Gelukkig zijn die tegels nu gerestaureerd. Er zijn talloze herinneringen: de lift die niet tot de parking ging, het koninklijk bezoek waarbij een student âLeve de republiek!â riep, en de ontmoetingen met Braem zelf â een excentriek man, even eigenzinnig als zijn gebouwen. Voor mij was het gelijkvloers altijd de mooiste plek, met de meeste vrijheid en contacten. Het Braemgebouw was al die jaren niet alleen een werkplek, maar ook een deel van de universitaire ziel.â

Tony Tillez

Vandaag herleeft Braem
Fabian Rasson (restaurateur Ornament, alumnus VUB)
âTwintig jaar geleden ontdekte ik de muurschilderingen als student. Samen met mijn partner deden we onderzoek, later konden we ze restaureren. Ze waren vaak beschadigd: er waren muren tegen gebouwd, er waren sporen van koffiekarretjes, ze waren vergeeld door rook en een te dikke vernislaag. We hebben ze zorgvuldig gereinigd en hersteld, een huzarenstuk dat een jaar duurde met tien mensen. Het verhaal dat Braem erin schilderde is bijzonder: van de oorsprong van het leven tot de ultieme vrijheid en wijsheid. Hoe hoger je in het gebouw komt, hoe verder die evolutie gaat. Dat hij dit op bijna 1.200 vierkante meter uitwerkte, is uniek. Voor mij behoren deze muurschilderingen tot de kern van zijn oeuvre, een hoogtepunt dat hun waarde in de Belgische architectuur bevestigt. Ze maken het gebouw niet alleen iconisch, maar ook uniek in beleving.â
Jeanine Lambrecht (emeritus hoogleraar kunstgeschiedenis, VUB)
âVanaf het begin was het Braemgebouw een landmark. Braem ontwierp een âsculpture habitĂ©eâ, een bewoonbare oermoedersculptuur die de waarden van de universiteit uitstraalt. Hij geloofde dat architectuur de mens kon verbeteren door zijn omgeving te verbeteren. Daarom koos hij voor een ellips: geen rechte lijnen, want die maken van mensen soldaten. De ellips verenigt tegenstellingen en verwijst tegelijk naar een Dorische zuil. Maar Braem hield het horizontaal, zodat het gebouw geen ivoren toren werd. Hij plaatste het dwars op de Generaal Jacqueslaan om de zichtbaarheid te maximaliseren. Ook de luifel kreeg betekenis, met symbolen en het VUB-wapenschild van de geuzen, per ongeluk gespiegeld in beton. De muurschilderingen zijn zijn levenswerk: de ontstaansgeschiedenis van de mens tot de vrije gemeenschap. Het Braemgebouw belichaamt daardoor perfect het humanistische gedachtengoed van de VUB, waar kunst, wetenschap, emotionaliteit en rationaliteit samengaan.â

Jeanine Lambrecht

Bart Sibiel
Blik vooruit
Bart Sibiel (Projectbureau Infrastructuur, VUB)
âBij de start van de renovatie bleek het gebouw er veel slechter aan toe dan gedacht: slecht geĂŻsoleerd, verouderde technieken, ontoegankelijke liften en kotjes in plaats van de open ruimte die Braem had voorzien. We moesten voortdurend een evenwicht zoeken tussen behoud van erfgoed en hedendaagse duurzaamheidseisen. Soms betekende dat ramen vervangen in plaats van restaureren. Origin, het architectenbureau, begeleidde dit proces zorgvuldig. Vandaag zijn de verdiepingen ingericht als open landschapskantoren, en zijn er op het gelijkvloers en de eerste verdieping ruimtes voor de hele gemeenschap. Iedereen kan het gebouw nu op zijn manier beleven. Door de oorspronkelijke pracht te herstellen Ă©n een hedendaagse update te geven, is het Braemgebouw meer dan ooit hĂ©t symbool van de VUB-gemeenschap. Het weerspiegelt onze vrijzinnige identiteit en engagement, en daar mogen we trots op zijn.â
Jurre Smets (student VUB)
âVoor mij past het Braemgebouw perfect in de reeks kunstwerken en gebouwen die de eigenzinnigheid van de VUB tonen. Het is tijdloos: je kan er niet makkelijk een stijl op plakken, en dat maakt dat nieuwe studenten het misschien zelfs als modern ervaren. Het repetitieve raamwerk, de sigaarvorm, de sobere buitenkant en de rijkdom binnenin â met trappenhal en muurschilderingen â lijken bijna een spel met de toeschouwer. Je moet tot in de kern van het gebouw gaan om het volledig te begrijpen. Veel studenten kennen het vooral als herkenningspunt, maar durven niet binnen te stappen. Ook ik had dat, tot ik het nu echt ontdekte. Sindsdien voel ik me meer verbonden met de VUB-gemeenschap. Ik zou iedereen aanraden om minstens één keer een kijkje te nemen: het is inspirerend en versterkt je band met de universiteit.â


Vanessa De Cock
Vanessa De Cock (directeur Rectoraat, VUB)
âMijn eerste herinnering gaat terug naar mijn studententijd, al zette ik toen geen voet in het Braemgebouw. In 1997 kwam ik er voor een sollicitatie en sindsdien heb ik op bijna alle verdiepingen gewerkt. Wat bijzonder is, is de openheid: het kantoor van de rector telt dertien ramen en biedt een breed zicht op de campus. Ook elders is er veel licht en transparantie. Met de renovatie zijn de verdiepingen opnieuw ingericht als open landschapskantoren, precies zoals Braem het bedoeld had. Dat schept verbondenheid en nabijheid met collegaâs. Wat mijn plek extra speciaal maakt? Ik zit op de vijfde verdieping, naast het kantoor van de rector, met uitzicht op de muurschildering van de uil â symbool van wijsheid. Daar ben ik trots op. Het geeft elke werkdag een bijzonder kader.â
Binnenkijken in het labo van VUB-wetenschappers?
Kom op 23 september 2025 naar de academische opening en ontdek de vernieuwde VUB-labo's
Op 23 september opent de VUB niet alleen het nieuwe academiejaar maar ook de deuren van haar laboâs. Ontdek live aan welke technologische innovaties en wetenschappelijke uitvindingen VUB-wetenschappers werken en binnenkort âhot newsâ zijn in de media.