Stijn Baetens lachend onder de boom op de VUB Main Campus

Rust zacht, Stijn.

We nemen afscheid van onze dierbare collega en vriend Stijn Baetens. Hij overleed op donderdag 21 september 2023.

Stijn begon aan zijn VUB-avontuur in 2009. Hij startte de opleiding toegepaste taalkunde in een select groepje studenten die zich waagden aan het Engels, maar vooral het Deens. Hij had een passie voor Scandinavische landen, hun cultuur en talen, en dat bleek ook uit zijn studiekeuze.

Na een omweg in de privésector werd hij een VUB-collega begin 2018. Zijn eerste opdracht was het printen van de diploma’s. Wat op zich vrij simpel lijkt, bleek al snel complexer dan gedacht. Maar samen met zijn collega’s aan de faculteiten slaagde hij erin om dit proces onder controle te krijgen. Verder hielp hij zijn collega’s bij de admissions en de planning van de inschrijvingen. Bij zijn collega’s bij CAVA stond hij vooral in voor de update van selectielijsten, maar ook stond hij steeds klaar voor de meer fysieke kant van archiefwerk: ophalingen, verhuizingen, etc.

Een babbel met Stijn was altijd een optie, een luisterend oor kon je altijd bij hem vinden. Zijn schaterlach was vaak tot in de gang te horen. Hij had een gevoel voor humor als geen ander en zocht altijd een goede sfeer, die hij niet zelden vond bij een koffie van de Opinio of een pateeke uit de resto. 

Ook voor praktische organisatie stond hij klaar. Als je in nood zat, kon je op hem rekenen voor wat dan ook. Zoals hij er was voor zijn vrienden, stond hij er ook voor zijn collega’s.

Koude voelde hij niet. Het moest al vriezen dat het kraakte voor je Stijn in iets anders dan een short tegenkwam, vaak gecombineerd met een hoodie van Boitsfort Rugby Club. Sport was zijn passie: van lopen, rugby, een Spartacus run, fietsen in een - of course - VUB gestylede fietsoutfit tot een kanotocht in Zweden. Klonk het ook maar een beetje avontuurlijk? Dan was hij er als eerste bij.

De tijd die hij heeft gedeeld samen met zijn vrienden was ook een avontuur van lange gesprekken en veel te late nachten met Netflix, waarin hij toch weer een nieuwe serie of film had ontdekt. De titanenstrijd die hij vaak voerde om diezelfde vrienden aan te zetten om te sporten, mag hier niet ontbreken. Zijn enthousiasme werkte - ondanks het gezaag dat hij terug kreeg - vaak aanstekelijk en was een plezier om te mogen meemaken.

Stijn, je bent er fysiek niet meer, maar je leeft verder in de gedachten van je vrienden, familie en collega’s.

Vaarwel beste vriend. Bedankt voor alle mooie momenten en jouw aanwezigheid in ons leven.

Laat hier je bericht

Berichten

Rust zacht, Stijn. We kenden elkaar niet echt goed, maar het was altijd fijn babbelen met jou tijdens één van de VUB events waar we elkaar tegenkwamen. Veel sterkte aan je collega's, vrienden en familie.

Rust zacht Stijn en oprechte deelneming aan vrienden, collega's en familie

Rust zacht Stijn. Ik koester de herinneringen aan onze fijne ontmoetingen voor altijd in mijn hart. Je was zo'n warme, lieve collega. Rest in peace <3

Wat een ontzettend droevig nieuws. We kwamen elkaar regelmatig tegen op de campus, die korte babbels gaven me steeds een energie boost. Je glimlach, je oprechte interesse, je gevoel voor humor zijn zaken die ik me zal blijven herinneren. Heel veel sterkte en troost toegewenst aan de familie, vrienden en collega's. Rust zacht, Stijn.

Het begin van de herfst zal nooit meer gewoon het begin van de herfst zijn. Zeker niet voor de mensen die je goed gekend hebben, en je de voorbije dagen waardig uit dit leven hebben begeleid. Mijn oprechte medeleven met hen, en met al wie Stijn goed gekend heeft.

Het pad tussen de Pleinlaan en de resto, tussen het station en aula, is gevuld met wandelende gezichten. Vele onbekend, sommige gekend. Wanneer ze elkaar kruisen volgt een vriendelijke goeiedag in de rush van de beperkte tijd. Van de meeste gezichten weet je niet wat hen bezighoudt.

Jouw gezicht hoorde bij een groep op dat pad. Het viel me op dat het open naar de wereld keek. Niet verzonken in de GSM, of gebukt starend naar de grond. Zoals bij elk begin van de herfst, zullen we aan je denken wanneer we de groep kruisen waar jouw aanwezigheid erg wordt gemist.

Ik heb van dichtbij het verdriet gevoeld van de mensen die je herinnering zo mooi hebben vormgegeven, en daardoor weet ik dat je graag gezien was om wie je was. En inderdaad, toen besefte ik inderdaad dat je iemand was die met de kuiten bloot de koude trotseerde. Het past het beeld van de sportieve reiziger die zich verbonden voelde met de natuur. Het past het beeld van de vriendelijke, bekwame en betrouwbare collega.

Stijn, er is geen wetenschap noch levensbeschouwing die de stap in het onbekende werkelijk kan vatten. Toch durf ik erop te vertrouwen dat de dood vrede en verlichting schenkt, zoals een ultieme rugbymatch met de Wallabies of de All Blacks. Ik hoop dat je er rust en verbondenheid ervaart.

En wanneer de eerste bladeren vallen, en de natuur haar winterslaap voorbereidt, zullen we aan je denken en je herinneren. En weten dat ze weer wakker wordt. Zoals de herinnering aan jou blijvend zal weerkeren. Rust zacht, collega Stijn.

Bedankt dat jullie er waren voor Stijn.

beste Stijn, Stijn in short,

vanaf het eerste sollicitatiegesprek was er je energie, goed humeur en enthousiasme zodat het voor ons een evidentie was om je op te nemen in het OWSA team.

Samen hebben we bergen verzet (ook letterlijk bergen diplomapapier die verhuist moesten worden) maar je bent er in geslaagd om het proces rond de diploma's te optimaliseren zodat we deze op tijd en zonder fouten konden afleveren.

Fast forward naar 3 weken geleden toen we elkaar weer effe tegen kwamen en je vol passie over je plannen in Australie vertelde. Ik heb je toen op het einde van het gesprek veel succes gewenst en alvast afscheid genomen omdat ik niet zeker was dat we elkaar voor je vertrek naar de andere kant van de wereld nog zouden zien (hoewel ik toch nog even geprobeerd heb je uit te nodigen voor de Academische zitting, waarop je je kenmerkende lach weer boven toverde)

Geen moment dat ik er toen aan dacht dat dat afscheid toen nu ook een afscheid in een andere vorm is.

Het nieuws heeft me vrijdag even naar adem doen happen en naast het verdriet ook leuke herinneringen naar boven laten komen.

Verdere woorden schieten me te kort, dus Stijn, gewoon bedankt ....

Verdikke toch, Stijn. We kenden elkaar niet heel erg goed, maar toch heb ik enkel fijne herinneringen van gezellige momenten met jou. We waren beiden regelmatig 'op trot' over de campus en als we elkaar kruisten had je steeds de tijd voor een korte babbel, een kwinkslag of een vriendelijke groet. Of we elkaar nu toevallig passeerden, of bleven hangen op een of ander event: het was altijd aangenaam en sfeervol.

Niet te vatten dat die momenten nu voorbij zijn. Ik zal ze missen en herinneren, en jou nog meer.

Rust zacht, we vergeten je niet: op de campus leef je voor mij voort.
Isabelle

Wat een verschrikkelijk triestig nieuws. Altijd goed en aangenaam samengewerkt met Stijn, maar ik herinner me vooral de fijne, gezellige babbels met hem, over sport, over zijn (reis)plannen... Heel veel sterkte aan de familie en vrienden van Stijn.

Dank je wel VUB, voor deze hulde aan Stijn. Het doet deugd deze woorden over Stijn te lezen. Ik ga zijn bulderlach in de gang missen, ik ga Stijn missen op de spontane en onverwachte momenten dat we elkaar kruisten en even bijbabbelden.
Ik hoop dat VUB-collega's en vrienden van Stijn voelen dat ze op de VUB hun verdriet, gemis en tranen mogen laten zijn. En dat we met z'n allen heel veel troost en warmte kunnen bieden om hen te ondersteunen en te omringen in het beleven van het verlies van en verdriet om Stijn. Vandaag, de komende weken, maanden en jaren. En dat we over Stijn blijven praten, wanneer we daar ook maar zin in of nood aan hebben.
Veel liefs,
Sofie

Rust zacht Stijn. <3

Heel veel sterkte aan de familie, vrienden en collega's van Stijn... Gecondoleerd.