De VUB is een van de meest internationale universiteiten van België. Meer dan een derde van onze studenten komt uit het buitenland. Maar wie zijn ze, wat drijft hen, en hoe ervaren ze hun leven in Brussel? In deze nieuwe reeks stellen we je voor aan onze internationale studenten. Vandaag: Dorothea uit Duitsland, masterstudent Multilingualism and Foreign Language Acquisition.
Ook gefascineerd door taal en literatuur? Kom studeren aan de VUB.
Opgegroeid tussen talen
Dorothea werd geboren in Bielefeld, in het westen van Duitsland. “Er bestaat een grapje dat Bielefeld niet echt bestaat,” lacht ze. “Maar ik kan bevestigen: het bestaat wél.” Later verhuisde haar familie naar het oosten van Duitsland, in de buurt van Leipzig en Dresden, waar ze vandaag nog steeds wonen.
Haar interesse in talen kwam niet uit het niets. Voor ze aan de VUB begon, behaalde Dorothea al een diploma Business Assistant for Foreign Languages. “Dat was een praktische opleiding, met veel administratie, boekhouding en stages.” Die stages brachten haar naar Barcelona, waar ze een jaar woonde en werkte. “Ik werkte eerst voor een start-up in marketing en administratie, later in een taalschool. Daar kwam ik echt intensief in contact met het Spaans.”
Dat verblijf werd een keerpunt. “Ik zag studenten van over de hele wereld die naar Barcelona kwamen om Spaans te leren. Toen dacht ik: dit is wat ik wil. Niet alleen talen gebruiken, maar echt begrijpen hoe ze werken en hoe mensen ze leren.”
“Ik wilde niet gewoon talen gebruiken, maar begrijpen hoe ze werken en hoe mensen ze leren”
Toch lag een academische opleiding niet voor de hand. “In Duitsland mocht ik met mijn diploma geen universitaire studies volgen,” legt Dorothea uit. “Dat had te maken met vakken zoals chemie en fysica die ik tijdens mijn opleiding niet had gekregen, ook al hadden die niets met talen te maken. Dat zijn gewoon de Duitse regels.”
Een vriend raadde haar aan om over de grens te kijken. “Ik heb veel programma’s bekeken, maar Brussel was eigenlijk de enige plek waarvan ik dacht: dit is het waard om opnieuw drie jaar te studeren.” De keuze was snel gemaakt. “Het programma sprak me aan, het was betaalbaar en het is niet zo ver van mijn familie. In België bleek mijn diploma (een ‘Abitur’) bovendien wel te volstaan.”
Eerste indrukken
Haar eerste kennismaking met Brussel was gemengd. “Ik kwam net uit Barcelona, en dat was wel even schakelen,” geeft ze toe. “Barcelona is zon, architectuur, leven op straat. Brussel voelde in het begin wat grijzer.” Toch veranderde dat gevoel snel. “Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik de stad ben gaan waarderen.” Ook de campus van de VUB maakte indruk. “Ik ben er nog altijd fan van. Alles is goed verbonden, alles is op één plek en er zijn zoveel groene zones. Als vrienden me bezoeken, neem ik hen altijd mee naar de campus.”
Het Belgische weer vormt voor haar geen groot probleem. “Ik ben eigenlijk geen typische zomermens,” lacht ze. “Dus dat valt goed mee.”
In het dagelijkse leven spreekt Dorothea vooral Engels. “Mijn master is volledig Engels- en Spaanstalig, en mijn sociale kring ook.” Ze volgde wel Nederlands tijdens haar bachelor. “Volgens mijn certificaat zit ik op A2-niveau.” Als Duitstalige vond ze het grammaticaal niet zo moeilijk, maar de uitspraak wel. “En wat grappig is: ik neem vaak Engelse structuren over in het Nederlands, in plaats van Duitse. Dat verraste mijn docent enorm.” Frans studeerde ze vroeger ook, maar die kennis is wat weggezakt. “Sinds ik Spaans leerde, is mijn Frans er eerlijk gezegd op achteruitgegaan,” zegt ze eerlijk. “Maar als ik in Brussel blijf, wil ik het zeker opnieuw oppikken. Ik vind het belangrijk en respectvol om de talen van het land te spreken.”
Thuisgevoel ver van huis
Wat Dorothea sterk waardeert aan de VUB, is de internationale sfeer binnen haar opleiding. “Onze master heet MUMA (Multilingual Master), en dat voelt echt als een gemeenschap. We hebben studenten van minstens twintig verschillende nationaliteiten.” Door het flexibele programma volgt iedereen andere vakken, maar dat ziet ze net als een troef. “Je ontmoet voortdurend nieuwe mensen.”
“De VUB voelt als een gemeenschap. Je hoeft hier echt niet alleen te zijn”
Ook buiten de lessen voelt ze zich ondersteund. “Tijdens mijn bachelor hadden we de MUBA (Multilingual Bachelor)-gemeenschap, met activiteiten zoals quizzen, filmavonden en sociale events. Je hoeft hier echt niet alleen te zijn.”
Om zich thuis te voelen in België, grijpt Dorothea vaak terug naar kleine rituelen. “Ik bel mijn moeder om recepten te vragen,” zegt ze. Haar familie heeft Russisch-Duitse roots, wat zich vertaalt in een heel eigen keuken. “Pelmeni, soepen met aardappelen en deegballetjes,… of zelfs gewoon de manier waarop mijn moeder lasagne maakt. Dat mis ik soms.”
In Brussel zoekt ze graag de natuur op. “Ik hou van het Ter Kamerenbos. En ook de buurt rond de Rue de Bailli vind ik fijn, met tweedehandswinkels en leuke plekjes. Andere favorieten zijn boekhandel Waterstones en een tearoom, Roselyne, die jammer genoeg onlangs de deuren sloot.”
Toekomstplannen
Na haar master wil Dorothea de arbeidsmarkt op. “Mijn ideale job ligt ergens tussen onderwijs en talen.” Ze denkt aan meertalige of internationale scholen, maar ook aan administratieve of organisatorische functies binnen het onderwijs. Daarnaast heeft ze een creatieve droom. “Ik vertaal al kinderboeken van Engels naar Duits. Het lijkt me geweldig om in de wereld van kinderboeken te werken: vertalen, uitgeven, ontwerpen.”
Of ze in België blijft, weet ze nog niet. “Hier heb ik een sociaal netwerk en veel mogelijkheden, vooral op taalkundig vlak. Maar mijn familie woont in Duitsland, en dat weegt ook.” Ze laat haar beslissing afhangen van toekomstige jobkansen. “We zullen zien waar het leven me brengt.”
